Lees Lokaal Uitgeest

Jacqueline Hoenselaar exposeert in Lees Lokaal Uitgeest




Herfst 2019: Nieuwe expositie in Lees Lokaal Uitgeest

Al ruim vier jaar geeft Lees Lokaal Uitgeest podium aan creativiteit. Ondanks het feit dat Lees Lokaal moet woekeren met de ruimte, is al een aanzienlijk aantal creatieve geesten in de gelegenheid gesteld hun werken te exposeren.

Deze maand is het de beurt aan een bekende kunstenares uit Beverwijk, Jacqueline Hoenselaar. Zij stelt zich zelf aan u voor…..

Heel graag wil ik mij aan jullie voorstellen: Mijn naam is Jacqueline Hoenselaar en ik woon en werk in Beverwijk. Ik vind het heel erg leuk dat ik de kans krijg om jullie met mijn werk kennis te laten maken en om jullie te laten weten dat ik dit Lees Lokaal een geweldig initiatief vind. Wat is een plaats zonder bibliotheek, wat is een mens zonder een boek?

Voor mij is lezen een levensbehoefte, ik slurp letters op en het inspireert mij enorm!!

De wereld bezien door de schrijver maakt bij mij beelden los, die ik heel graag wil schilderen en uitbeelden. En zo komt het dat ik naast lesgeven in mijn atelier in Beverwijk en opdrachten uitvoeren ook autonome kunst maak; kunst die voortkomt vanuit mijn eigen beleven en de manier waarop ik de wereld om mij heen ervaar.

Het ambacht van schilderen, beeldhouwen maar ook van borduren en vilten op mijn schilderijen, vind ik belangrijk. Ambachtelijkheid, gecombineerd met inspiratie en talent maken dat ik nooit klaar ben met experimenteren. Ik ben heel veel tijd bezig met schetsen en proefjes maken. Daardoor heb ik naast het eindproduct een enorme hoeveelheid schetsen en uitprobeersels. Het werk wat ik hier laat zien zijn eigenlijk halffabricaten, stukken van latere schilderijen, delen van verhalen die ik straks wil gaan maken.

Ik heb geleerd dat niet alles overduidelijk is, dat je sommige dingen graag zelf wil invullen en dat je het allemaal niet zo scherp hoeft te zien om toch een beeld te krijgen van de werkelijkheid. Ver weg, en dichtbij, werelden die enorm verschillen gaan straks samen komen in één schilderij, twee lagen over elkaar, samen staan ze sterk. Op dit ogenblik hangen er twee schilderijen van mij in Londen, schilderijen met borduurwerk en drukwerk. In het centrum vlak bij Buckinham Palace!

Maar de afgelopen jaren heb ik ook opdrachten gemaakt voor o.a. Albert Heijn. Als er wat te vieren viel bij een leverancier, dan mocht ik het cadeau schilderen. Na het bespreken van de doelen en het bekijken van het bedrijf ging ik aan de slag om een combinatie uit te beelden van het product van de leverancier en de samenwerking daarbij met Albert Heijn. Dit resulteerde in een wandvullend werk dat alom grote waardering kreeg.

Daarbij geef ik in mijn eigen atelier in Beverwijk les aan een aantal groepen enthousiaste cursisten, die wekelijks met volle overgave proberen uitdrukking te geven aan wat hen beweegt en inspireert. Ik doe dat aan de hand van bekende en onbekende kunstenaars en koppel mijn opdrachten aan hun werken.

In de toekomst wil ik mijn autonome kunst maken voor bedrijven, instellingen en fabrieken.

Dus wie heeft er nog een idee voor een plek, die speciale aandacht kan gebruiken?

Voor informatie over mijn lessen, en het bekijken van mijn werk, bel voor een afspraak 0653959376. Mijn website is www.atelierhoenselaar.nl

Stormachtige sessie samenwerkingsproject met Uitgeester basisscholen

Na het succesvolle project rondom de Uitgeester Lees Lokaal pluimen in 2017 gaat Lees Lokaal ook dit schooljaar samen met de basisscholen van Uitgeest hard aan het werk om kinderen enthousiast te krijgen en te houden voor het lezen.

Het thema van dit jaar is Poëzie.

In het kader van het project “Meer plezier in lezen” begaven wij, de projectgroep van Lees Lokaal en de 5 leescoördinatoren van de Uitgeester basisscholen, ons op donderdag 18 januari welgemoed op weg naar Leiden.

Het thema voor dit project is dit jaar “Poëzie” en omdat de gevels in de binnenstad van Leiden versierd zijn met prachtige gedichten, dachten we daar een hoop inspiratie op te kunnen doen.

Alles was besproken: de gids, het restaurant voor een gezellige lunch, dus wat kon er misgaan?

Het was winderig in Nederland: code Oranje. Maar ja, dat was het wel eens meer en meestal viel het in de praktijk toch nog wel mee. Zo niet op deze donderdag.

De reis van Uitgeest naar Haarlem verliep zonder moeite, maar na het overstappen richting Leiden hield ons goede gesternte het voor gezien.

De trein kwam tot stilstand voor station Aerdenhout en kon niet meer voor- of achteruit. Een boom op de rails vóór de trein en na enkele luttele ogenblikken een boom op de achterste wagon van de trein zorgden er mede voor dat de NS besloot om over te gaan naar code Rood en het hele treinverkeer stil te leggen.

Van gewone treinpassagiers werden wij ineens evacuées. Aanvankelijk ontstond er een lichte paniek in onze coupé. Iedereen zag zijn/haar geplande dag volledig in duigen vallen en het zenuwachtige mobiele telefoonverkeer ging van start. Maar gaandeweg bloeide er een gezellige vorm van saamhorigheid op. Men ging gesprekken aan met volslagen onbekenden en mensen die van nature al een zeker gevoel voor humor hebben, lieten zich niet onbetuigd.

De NS was in topvorm en maakte er een spannende soap van; om het kwartier werden wij op de hoogte gehouden van de vorderingen van de reddingsoperatie. Wel was een en ander afhankelijk van de ‘Hoofdleiding’. Wie of wat dat was, daarvan kregen we geen hoogte maar het was vast een heel belangrijk en vooral machtig personage. Zonder diens instemming gebeurde er niets. Toen de ‘Hoofdleiding’ de protocollen bestudeerd had, kwam er actie. Er naderden bussen die ons weer terug zouden vervoeren naar station Haarlem. Maar ook dat ging niet zo vlot want de bussen moesten over de weg en die was op veel plaatsen geblokkeerd door omgeblazen vrachtauto’s.

Kortom, 4 ½ uur verder en vele ervaringen rijker stonden wij weer op station Haarlem. Gelukkig beschikte deze stad over een gezellig restaurant met een uitstekende lunch. Dat hielp ons om over de schrik heen te komen.

En omdat de storm inmiddels was afgezwakt tot een stevige bries konden wij zonder oponthoud per bus de reis terug naar Uitgeest aanvaarden.

Het was geen echt poëtische dag geworden maar één dag evacué zijn, dat heeft toch ook wel iets dichterlijks?

Stormachtige sessie samenwerkingsproject met Uitgeester basisscholen

Na het succesvolle project rondom de Uitgeester Lees Lokaal pluimen in 2017 gaat Lees Lokaal ook dit schooljaar samen met de basisscholen van Uitgeest hard aan het werk om kinderen enthousiast te krijgen en te houden voor het lezen.

Het thema van dit jaar is Poëzie.

In het kader van het project “Meer plezier in lezen” begaven wij, de projectgroep van Lees Lokaal en de 5 leescoördinatoren van de Uitgeester basisscholen, ons op donderdag 18 januari welgemoed op weg naar Leiden.

Het thema voor dit project is dit jaar “Poëzie” en omdat de gevels in de binnenstad van Leiden versierd zijn met prachtige gedichten, dachten we daar een hoop inspiratie op te kunnen doen.

Alles was besproken: de gids, het restaurant voor een gezellige lunch, dus wat kon er misgaan?

Het was winderig in Nederland: code Oranje. Maar ja, dat was het wel eens meer en meestal viel het in de praktijk toch nog wel mee. Zo niet op deze donderdag.

De reis van Uitgeest naar Haarlem verliep zonder moeite, maar na het overstappen richting Leiden hield ons goede gesternte het voor gezien.

De trein kwam tot stilstand voor station Aerdenhout en kon niet meer voor- of achteruit. Een boom op de rails vóór de trein en na enkele luttele ogenblikken een boom op de achterste wagon van de trein zorgden er mede voor dat de NS besloot om over te gaan naar code Rood en het hele treinverkeer stil te leggen.

Van gewone treinpassagiers werden wij ineens evacuées. Aanvankelijk ontstond er een lichte paniek in onze coupé. Iedereen zag zijn/haar geplande dag volledig in duigen vallen en het zenuwachtige mobiele telefoonverkeer ging van start. Maar gaandeweg bloeide er een gezellige vorm van saamhorigheid op. Men ging gesprekken aan met volslagen onbekenden en mensen die van nature al een zeker gevoel voor humor hebben, lieten zich niet onbetuigd.

De NS was in topvorm en maakte er een spannende soap van; om het kwartier werden wij op de hoogte gehouden van de vorderingen van de reddingsoperatie. Wel was een en ander afhankelijk van de ‘Hoofdleiding’. Wie of wat dat was, daarvan kregen we geen hoogte maar het was vast een heel belangrijk en vooral machtig personage. Zonder diens instemming gebeurde er niets. Toen de ‘Hoofdleiding’ de protocollen bestudeerd had, kwam er actie. Er naderden bussen die ons weer terug zouden vervoeren naar station Haarlem. Maar ook dat ging niet zo vlot want de bussen moesten over de weg en die was op veel plaatsen geblokkeerd door omgeblazen vrachtauto’s.

Kortom, 4 ½ uur verder en vele ervaringen rijker stonden wij weer op station Haarlem. Gelukkig beschikte deze stad over een gezellig restaurant met een uitstekende lunch. Dat hielp ons om over de schrik heen te komen.

En omdat de storm inmiddels was afgezwakt tot een stevige bries konden wij zonder oponthoud per bus de reis terug naar Uitgeest aanvaarden.

Het was geen echt poëtische dag geworden maar één dag evacué zijn, dat heeft toch ook wel iets dichterlijks?

This is the main content area

Cras justo odio, dapibus ac facilisis in, egestas eget quam. Fusce dapibus, tellus ac cursus commodo, tortor mauris condimentum nibh, ut fermentum massa justo sit amet risus.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Pellentesque at odio lobortis, ultricies ipsum sed, laoreet erat. Vivamus sagittis justo eget pulvinar tristique. Cras consectetur a neque eu facilisis. Suspendisse mattis ornare porta. Etiam eget imperdiet metus. Donec auctor elit vel tristique ultricies. Mauris sed iaculis quam, eu tristique nulla.

Nulla vestibulum orci venenatis, porttitor purus at, consequat metus. Curabitur ipsum purus, venenatis a imperdiet eu, elementum id nisi. Sed aliquam, magna a dictum accumsan, neque libero blandit nunc, eu vestibulum ipsum lorem eget felis. Cras sagittis et lacus at convallis. Etiam congue accumsan posuere.

Cras justo odio, dapibus ac facilisis in, egestas eget quam. Fusce dapibus, tellus ac cursus commodo, tortor mauris condimentum nibh, ut fermentum massa justo sit amet risus.

Stormachtige sessie samenwerkingsproject met Uitgeester basisscholen

Na het succesvolle project rondom de Uitgeester Lees Lokaal pluimen in 2017 gaat Lees Lokaal ook dit schooljaar samen met de basisscholen van Uitgeest hard aan het werk om kinderen enthousiast te krijgen en te houden voor het lezen.

Het thema van dit jaar is Poëzie.

In het kader van het project “Meer plezier in lezen” begaven wij, de projectgroep van Lees Lokaal en de 5 leescoördinatoren van de Uitgeester basisscholen, ons op donderdag 18 januari welgemoed op weg naar Leiden.

Het thema voor dit project is dit jaar “Poëzie” en omdat de gevels in de binnenstad van Leiden versierd zijn met prachtige gedichten, dachten we daar een hoop inspiratie op te kunnen doen.

Alles was besproken: de gids, het restaurant voor een gezellige lunch, dus wat kon er misgaan?

Het was winderig in Nederland: code Oranje. Maar ja, dat was het wel eens meer en meestal viel het in de praktijk toch nog wel mee. Zo niet op deze donderdag.

De reis van Uitgeest naar Haarlem verliep zonder moeite, maar na het overstappen richting Leiden hield ons goede gesternte het voor gezien.

De trein kwam tot stilstand voor station Aerdenhout en kon niet meer voor- of achteruit. Een boom op de rails vóór de trein en na enkele luttele ogenblikken een boom op de achterste wagon van de trein zorgden er mede voor dat de NS besloot om over te gaan naar code Rood en het hele treinverkeer stil te leggen.

Van gewone treinpassagiers werden wij ineens evacuées. Aanvankelijk ontstond er een lichte paniek in onze coupé. Iedereen zag zijn/haar geplande dag volledig in duigen vallen en het zenuwachtige mobiele telefoonverkeer ging van start. Maar gaandeweg bloeide er een gezellige vorm van saamhorigheid op. Men ging gesprekken aan met volslagen onbekenden en mensen die van nature al een zeker gevoel voor humor hebben, lieten zich niet onbetuigd.

De NS was in topvorm en maakte er een spannende soap van; om het kwartier werden wij op de hoogte gehouden van de vorderingen van de reddingsoperatie. Wel was een en ander afhankelijk van de ‘Hoofdleiding’. Wie of wat dat was, daarvan kregen we geen hoogte maar het was vast een heel belangrijk en vooral machtig personage. Zonder diens instemming gebeurde er niets. Toen de ‘Hoofdleiding’ de protocollen bestudeerd had, kwam er actie. Er naderden bussen die ons weer terug zouden vervoeren naar station Haarlem. Maar ook dat ging niet zo vlot want de bussen moesten over de weg en die was op veel plaatsen geblokkeerd door omgeblazen vrachtauto’s.

Kortom, 4 ½ uur verder en vele ervaringen rijker stonden wij weer op station Haarlem. Gelukkig beschikte deze stad over een gezellig restaurant met een uitstekende lunch. Dat hielp ons om over de schrik heen te komen.

En omdat de storm inmiddels was afgezwakt tot een stevige bries konden wij zonder oponthoud per bus de reis terug naar Uitgeest aanvaarden.

Het was geen echt poëtische dag geworden maar één dag evacué zijn, dat heeft toch ook wel iets dichterlijks?

Stormachtige sessie samenwerkingsproject met Uitgeester basisscholen

Na het succesvolle project rondom de Uitgeester Lees Lokaal pluimen in 2017 gaat Lees Lokaal ook dit schooljaar samen met de basisscholen van Uitgeest hard aan het werk om kinderen enthousiast te krijgen en te houden voor het lezen.

Het thema van dit jaar is Poëzie.

In het kader van het project “Meer plezier in lezen” begaven wij, de projectgroep van Lees Lokaal en de 5 leescoördinatoren van de Uitgeester basisscholen, ons op donderdag 18 januari welgemoed op weg naar Leiden.

Het thema voor dit project is dit jaar “Poëzie” en omdat de gevels in de binnenstad van Leiden versierd zijn met prachtige gedichten, dachten we daar een hoop inspiratie op te kunnen doen.

Alles was besproken: de gids, het restaurant voor een gezellige lunch, dus wat kon er misgaan?

Het was winderig in Nederland: code Oranje. Maar ja, dat was het wel eens meer en meestal viel het in de praktijk toch nog wel mee. Zo niet op deze donderdag.

De reis van Uitgeest naar Haarlem verliep zonder moeite, maar na het overstappen richting Leiden hield ons goede gesternte het voor gezien.

De trein kwam tot stilstand voor station Aerdenhout en kon niet meer voor- of achteruit. Een boom op de rails vóór de trein en na enkele luttele ogenblikken een boom op de achterste wagon van de trein zorgden er mede voor dat de NS besloot om over te gaan naar code Rood en het hele treinverkeer stil te leggen.

Van gewone treinpassagiers werden wij ineens evacuées. Aanvankelijk ontstond er een lichte paniek in onze coupé. Iedereen zag zijn/haar geplande dag volledig in duigen vallen en het zenuwachtige mobiele telefoonverkeer ging van start. Maar gaandeweg bloeide er een gezellige vorm van saamhorigheid op. Men ging gesprekken aan met volslagen onbekenden en mensen die van nature al een zeker gevoel voor humor hebben, lieten zich niet onbetuigd.

De NS was in topvorm en maakte er een spannende soap van; om het kwartier werden wij op de hoogte gehouden van de vorderingen van de reddingsoperatie. Wel was een en ander afhankelijk van de ‘Hoofdleiding’. Wie of wat dat was, daarvan kregen we geen hoogte maar het was vast een heel belangrijk en vooral machtig personage. Zonder diens instemming gebeurde er niets. Toen de ‘Hoofdleiding’ de protocollen bestudeerd had, kwam er actie. Er naderden bussen die ons weer terug zouden vervoeren naar station Haarlem. Maar ook dat ging niet zo vlot want de bussen moesten over de weg en die was op veel plaatsen geblokkeerd door omgeblazen vrachtauto’s.

Kortom, 4 ½ uur verder en vele ervaringen rijker stonden wij weer op station Haarlem. Gelukkig beschikte deze stad over een gezellig restaurant met een uitstekende lunch. Dat hielp ons om over de schrik heen te komen.

En omdat de storm inmiddels was afgezwakt tot een stevige bries konden wij zonder oponthoud per bus de reis terug naar Uitgeest aanvaarden.

Het was geen echt poëtische dag geworden maar één dag evacué zijn, dat heeft toch ook wel iets dichterlijks?

Stormachtige sessie samenwerkingsproject met Uitgeester basisscholen

Na het succesvolle project rondom de Uitgeester Lees Lokaal pluimen in 2017 gaat Lees Lokaal ook dit schooljaar samen met de basisscholen van Uitgeest hard aan het werk om kinderen enthousiast te krijgen en te houden voor het lezen.

Het thema van dit jaar is Poëzie.

In het kader van het project “Meer plezier in lezen” begaven wij, de projectgroep van Lees Lokaal en de 5 leescoördinatoren van de Uitgeester basisscholen, ons op donderdag 18 januari welgemoed op weg naar Leiden.

Het thema voor dit project is dit jaar “Poëzie” en omdat de gevels in de binnenstad van Leiden versierd zijn met prachtige gedichten, dachten we daar een hoop inspiratie op te kunnen doen.

Alles was besproken: de gids, het restaurant voor een gezellige lunch, dus wat kon er misgaan?

Het was winderig in Nederland: code Oranje. Maar ja, dat was het wel eens meer en meestal viel het in de praktijk toch nog wel mee. Zo niet op deze donderdag.

De reis van Uitgeest naar Haarlem verliep zonder moeite, maar na het overstappen richting Leiden hield ons goede gesternte het voor gezien.

De trein kwam tot stilstand voor station Aerdenhout en kon niet meer voor- of achteruit. Een boom op de rails vóór de trein en na enkele luttele ogenblikken een boom op de achterste wagon van de trein zorgden er mede voor dat de NS besloot om over te gaan naar code Rood en het hele treinverkeer stil te leggen.

Van gewone treinpassagiers werden wij ineens evacuées. Aanvankelijk ontstond er een lichte paniek in onze coupé. Iedereen zag zijn/haar geplande dag volledig in duigen vallen en het zenuwachtige mobiele telefoonverkeer ging van start. Maar gaandeweg bloeide er een gezellige vorm van saamhorigheid op. Men ging gesprekken aan met volslagen onbekenden en mensen die van nature al een zeker gevoel voor humor hebben, lieten zich niet onbetuigd.

De NS was in topvorm en maakte er een spannende soap van; om het kwartier werden wij op de hoogte gehouden van de vorderingen van de reddingsoperatie. Wel was een en ander afhankelijk van de ‘Hoofdleiding’. Wie of wat dat was, daarvan kregen we geen hoogte maar het was vast een heel belangrijk en vooral machtig personage. Zonder diens instemming gebeurde er niets. Toen de ‘Hoofdleiding’ de protocollen bestudeerd had, kwam er actie. Er naderden bussen die ons weer terug zouden vervoeren naar station Haarlem. Maar ook dat ging niet zo vlot want de bussen moesten over de weg en die was op veel plaatsen geblokkeerd door omgeblazen vrachtauto’s.

Kortom, 4 ½ uur verder en vele ervaringen rijker stonden wij weer op station Haarlem. Gelukkig beschikte deze stad over een gezellig restaurant met een uitstekende lunch. Dat hielp ons om over de schrik heen te komen.

En omdat de storm inmiddels was afgezwakt tot een stevige bries konden wij zonder oponthoud per bus de reis terug naar Uitgeest aanvaarden.

Het was geen echt poëtische dag geworden maar één dag evacué zijn, dat heeft toch ook wel iets dichterlijks?

Stormachtige sessie samenwerkingsproject met Uitgeester basisscholen

Na het succesvolle project rondom de Uitgeester Lees Lokaal pluimen in 2017 gaat Lees Lokaal ook dit schooljaar samen met de basisscholen van Uitgeest hard aan het werk om kinderen enthousiast te krijgen en te houden voor het lezen.

Het thema van dit jaar is Poëzie.

In het kader van het project “Meer plezier in lezen” begaven wij, de projectgroep van Lees Lokaal en de 5 leescoördinatoren van de Uitgeester basisscholen, ons op donderdag 18 januari welgemoed op weg naar Leiden.

Het thema voor dit project is dit jaar “Poëzie” en omdat de gevels in de binnenstad van Leiden versierd zijn met prachtige gedichten, dachten we daar een hoop inspiratie op te kunnen doen.

Alles was besproken: de gids, het restaurant voor een gezellige lunch, dus wat kon er misgaan?

Het was winderig in Nederland: code Oranje. Maar ja, dat was het wel eens meer en meestal viel het in de praktijk toch nog wel mee. Zo niet op deze donderdag.

De reis van Uitgeest naar Haarlem verliep zonder moeite, maar na het overstappen richting Leiden hield ons goede gesternte het voor gezien.

De trein kwam tot stilstand voor station Aerdenhout en kon niet meer voor- of achteruit. Een boom op de rails vóór de trein en na enkele luttele ogenblikken een boom op de achterste wagon van de trein zorgden er mede voor dat de NS besloot om over te gaan naar code Rood en het hele treinverkeer stil te leggen.

Van gewone treinpassagiers werden wij ineens evacuées. Aanvankelijk ontstond er een lichte paniek in onze coupé. Iedereen zag zijn/haar geplande dag volledig in duigen vallen en het zenuwachtige mobiele telefoonverkeer ging van start. Maar gaandeweg bloeide er een gezellige vorm van saamhorigheid op. Men ging gesprekken aan met volslagen onbekenden en mensen die van nature al een zeker gevoel voor humor hebben, lieten zich niet onbetuigd.

De NS was in topvorm en maakte er een spannende soap van; om het kwartier werden wij op de hoogte gehouden van de vorderingen van de reddingsoperatie. Wel was een en ander afhankelijk van de ‘Hoofdleiding’. Wie of wat dat was, daarvan kregen we geen hoogte maar het was vast een heel belangrijk en vooral machtig personage. Zonder diens instemming gebeurde er niets. Toen de ‘Hoofdleiding’ de protocollen bestudeerd had, kwam er actie. Er naderden bussen die ons weer terug zouden vervoeren naar station Haarlem. Maar ook dat ging niet zo vlot want de bussen moesten over de weg en die was op veel plaatsen geblokkeerd door omgeblazen vrachtauto’s.

Kortom, 4 ½ uur verder en vele ervaringen rijker stonden wij weer op station Haarlem. Gelukkig beschikte deze stad over een gezellig restaurant met een uitstekende lunch. Dat hielp ons om over de schrik heen te komen.

En omdat de storm inmiddels was afgezwakt tot een stevige bries konden wij zonder oponthoud per bus de reis terug naar Uitgeest aanvaarden.

Het was geen echt poëtische dag geworden maar één dag evacué zijn, dat heeft toch ook wel iets dichterlijks?